وداع
چه همه نعمت! عجب عشق و امیدی!
عجب ماه زیبایی!
عجب سفره گسترده ای، عجب مهمانی خوبی!
عجب میزبان مهربانی!
الهی نعمت، از حد فزون است
زبان از گفتن شکرت زبون است
خداوندا، به ما منت نهادی
که ما را این همه نعمت بدادی
سفره این نعمت دارد برچیده می شود. رمضان دارد تمام می شود.
چاره ای جز وداع با این ماه نداریم. اما خدایا کمکمان کن تا با عشق
رمضان و روزه هایش، عبادت هایش، سحرخیزی اش، نافله هایش،
تلاوت قرآنش، ذکرهایش و دعاهایش هم زمان مانوس باشیم.
کمک کن تا با توبه هایش در عرصه ترک گناهش هم چنان همراه باشیم.
خدایا! استواری عمل و مداومت بر آن، موجب می شود اثر آن عمل باقی بماند.
یارمان باش تا اثر رمضان را بر خود نگهداریم.
امام محمدباقر(ع) می فرماید:
((دوست داشتنی ترین عمل نزد خداوند، عملی است که بنده آن را ادامه دهد،
هر چند اندک باشد. ))
یکی از دلایل استمرار عمل، حفظ و بقای اثر آن است. اگر می خواهیم اثرات
ماه مبارک رمضان، به عنوان یک سرمایه معنوی برای همیشه باقی بماند،
باید همان اعمالی را که در این ماه انجام می دادیم تداوم بخشیم.
با رمضان وداع می کنیم، اما با اعمال آن هرگز خداحافظی نمی کنیم،
قصد استمرار عمل و ادامه اعمال ماه رمضان را داریم. گاهی روزه می گیریم،
تلاوت قرآن داریم. دعاها را می خوانیم، نافله ها را ادامه می دهیم.
هر روز توبه می کنیم، از گناه دوری می گزینیم به نماز اول وقت و
جماعت بها می دهیم. همه این استمرار برای تبدیل آن حالات معنوی
به صفات و ملکات ماندگار و همیشگی است،
به گونه ای که این آثار جزو وجود و شخصیت ما شود و همواره رفتارهای
ما را تحت تاثیر قرار دهد. تقوا بر وجودمان حاکم گردد و تنها به خدا فکر
کنیم و برای خداوندگار تلاش نماییم. برای رسیدن به این منظور، سختی ها
را بر جان می خریم، بر دشواری ها صبر می کنیم.
تا به خواست خداوند همه ی ما همواره رمضانی بمانیم.
خدایا، کمکمان کن تا تسلیم هوای نفس و شیطان نشویم،توفیق استمرار
عملمان بده تا برای همیشه زندگی، از رمضان درس بگیریم و شاگرد خوبی
در کلاس درس رمضان باشیم.
شاگردی که هرگز درس های رمضان را فراموش نمی کند
گاهی دنیای مجازی حقیقی تر از دنیای واقعیست.