جایگاه شما کجاست
همیشه عوامل بیرونی و محیطی زیادی وجود دارند که ما تحت تاثیر آنها قرار میگیرم. همین عوامل روی باورهای ما در تصمیمگیریها تاثیر میگذارد. مثلا انتخاب رشته دانشگاهی تحت تاثیر عوامل مختلفی است از جمله باورهای خانوادگی، شرایط عمومی اجتماعی و مواردی از این دست همیشه تاثیر داره.
خیلی مواقع وقتی با اشخاص در مورد تعریفشون از موفقیت شغلی صحبت میکنم، به این اشاره میکنند که دوست دارند جایگاه بالای مدیریتی داشته باشند، یا صاحب کسب و کار خود بشوند. اگر فرض را بر این بگذاریم که عبارت “هر کسی را بهر کاری ساختهاند” درست باشه، که هست، در این شرایط تعریف ما از موفقیت شغلی به سبکی که توضیح دادم اشتباه خواهد بود. در واقع این نوع تصور از پیشرفت و ارتقای شغلی به دلیل وجود همان باورهای محیطی شکل میگیرد. کم نیستند افرادی که متخصصهای فوقالعادهای بودهاند و یا توسط محیط کار و یا بر مبنای تصمیم خودشان، جایگاهشان از متخصص به مدیر ارتقاء یافته و این اتقاق نه تنها باعث پیشرفت آنها نشده، بلکه باعث سقوط شغلیشان هم شده.
باور درست در این زمینه همین هست که “هر کسی را بهر کاری ساختهاند”. واقعیت این است که براساس تواناییهایی که داریم، میتوانیم کارهای متفاوتی را انجام بدهیم. ممکن است شخصی سالها در جایگاه کارشناسی باقی بماند و موفقتر باشد تا در جایگاه مدیریتی. بودن در جایگاه یک مدیر تواناییهای ویژهای نیاز دارد که ممکن است در بعضی افراد وجود نداشته باشد. در چنین شرایطی شخص با ماندن و تقویت تواناییهای خود در جایگاه کارشناس میتواند پیشرفت قابل ملاحظهای بدست بیاورد. بسیاری از مواقع به دلیل همین باوری که در جامعه وجود دارد، ما فرصت پیشرفت را از خودمان میگیریم. اگر بدانیم که تواناییها و نقطه قوتهای ما بیشتر در چه زمینهای است، میتوانیم جایگاه شغلی مناسب را برای خود انتخاب کنیم.
منبع: thecoach.ir
گاهی دنیای مجازی حقیقی تر از دنیای واقعیست.